e b t c a

multiprofessionele architectenvennootschap bvba burg





Copyright 2017
Built with Indexhibit

cultuurcentrum zaventem
opdrachtgever : belfius real estate banking / gemeentebestuur zaventem
architectuur : ebtca architecten bvba / archiles architecten bvba
stabiliteit : stubeco bvba
techniek : studiebureau heedfeld bvba
akoestiek : d2s international nv
landschapsarchitectuur : alain wauters bvba
theatertechniek : TTAS bvba
energie : K 22 + 10 / E 70
comtrolebureau : seco cvba
aannemers : franki construct nv / keysers nv / tevean nv / spie nv / vanhoeyveld bvba

Site Suchard is een langgerekt terrein; een ‘verloren’ stukje grond gesitueerd tussen de achterkanten van de winkels van de stationsstraat en de woningen van de seliersstraat enerzijds en aan de spoorweg anderzijds. Bovendien is deze site onderhevig aan een strikt BPA. Deze site ontwikkelen betekent voor de dorpskern een ware socio-culturele injectie. De aangrenzende aanwezigheid van de academie in haar groene omgeving met prachtige bomen verruimt en voedt deze site en wordt het groene ankerpunt naar de dorpskern toe. Het geheel ontwikkelt zich tot een masterplan : ‘cultuursite suchard’. Het optimaal beheren van het budget start reeds bij het bepalen van de juiste inplanting en de eerste krijtlijnen van het voorontwerp. Rekening houdend met trillingsmetingen van de spoorweg werd de schouwburg op de minimale afstand van 60 meter tov de spoorweg ingepland. Overbodige isolatie en funderingskosten worden zo reeds uitgesloten. Dankzij het langgerekte terrein is dit perfect mogelijk. De zone die hiervoor vrjikomt is ideaal voor het bovengronds parkeren met een capaciteit van 60 parkeerplaatsen. Het BPA maakt gewag van onteigenigen tpv het heldenplein en een doorsteek in het midden van de stationstraat. Deze doorsteek sluit aan op ‘de promenade’ in het groen. De aanwezigheid van de restaurants aan het heldenplein is een perfecte aanvulling van het geheel. Het masterplan biedt ruimte voor terrasjes aan deze promenade zodat de huidige achterkanten zich kunnen ontwikkelen tot nieuwe voorkanten. Niet alleen om te voldoen aan de voorschriften van een maximale bouwhoogte van 8m maar ook omwille van akoestische redenen werd geopteerd om de zaal gedeeltelijk ondergronds te maken volgens het principe ‘doos in doos’. Op zoek naar de meest perfecte akoestische vorm evolueert het ontwerp naar een schelpvormige zaal. We gaan hierbij verder dan de vaak veel te diepe rechthoekige zalen waaraan achteraf altijd iets moet worden bijgeschaafd. We streven ernaar om reeds in ruwbouw de juiste vorm te creëren. Een perfecte vorm die bovendien een geborgenheid schept waarbij élke toeschouwer het spektakel van dichtbij kan volgen; waarbij de artiest dicht bij zijn publiek staat. Het perfecte “Bij Mij Ben Je Veilig”-gevoel. Deze uitgesproken vorm is ook voelbaar in de aangrenzende ruimtes van inkom, receptie, bar, cafetaria en foyer. Zij geeft het geheel een duidelijke leesbaarheid en begeleidt de eenvoudige bereikbaarheid; ook voor andersvaliden; vermits het gehele gebouw zich hoofdzakelijk slechts uitstrekt over twee bouwlagen. Het doos in doos principe laat on toe om de zaal te voorzien van natuurlijk daglicht zodat bij de repetities of voorstelligen overdag geen onnodig kunstlicht dient te worden verbruikt. Ook de ondergrondse foyer wordt voorzien van natuurlijk daglicht : enerzijds het noorderlicht dat via de vide langs ‘de schelp’ gefilterd naar beneden valt; ideaal voor kunsttentoonstelingen, anderzijds via de patio die met een grote glooiende beweging aansluit op de Lambertstraat en de groene promenade. Hierdoor wordt de foyer niet alleen voorzien van natuurlijk lucht- en lichtinval maar gaat tevens een interactie aan met haar omgeving. Hier situeert zich de centrale inkom van zowel het cultureel centrum als de bibliotheek en de dienst cultuur. De bescheiden inplanting van de openbare bibliotheek; ‘leunend’ tegen de oude resterende gevels van de suchardfabriek; laat ruimte vrijvoor deze grote glooiende beweging. Tpv de Lambertstraat verheft het volume zich waardoor het geheel zeer leesbaar wordt en de centrale inkom een visuele aantrekkingspool. Door de bewuste schakeling van de volumes van het gehele complex kunnen de verschillende afdelingen afzonderlijk functioneren zonder mekaar te storen. De zonering van publieke (geel, oranje), semi-publieke (roos) en privatieve (paars) vertrekken wordt hierbij strikt gehanteerd en sluiten naadloos op mekaar aan waardoor overbodige circulatie wordt vermeden . Hierbij werd rekening gehouden dat er steeds een sociale controle is vanuit de privatieve delen zodat de nodige personeelbezetting is geoptimaliseerd . De centrale ligging van van bepaalde functies laat gemeenschappelijk gebruik toe waardoor ‘dubbele’ ruimtes worden vermeden. Hierdoor wordt het geheel multifunctioneel en makkelijk transformeerbaar. Het centraal gelegen cultuurcafé zorgt voor de nodige sociale interactie tussen de cultuur- en literatuurliefhebbers of voor een ontmoeting met de toevallige voorbijganger die wordt uitgenodigd voor een terrasje. De doorgedreven vorm om overbodige dingen te elemineren en mogelijke kostenrovende energiesluizen uit te sluiten is het uitganspunt van dit ontwerp. Dit uit zich tevens inde aanpak van het verder uitwerken van bijhorende disciplines stabiliteit, akoestiek, en zeer bepalend technieken. De achterliggende filosofie van het totaalontwerp kadert in het thema van “duurzaam bouwen”. Het doorgedreven thema in het gebouw geeft een bewustwording weer van onze toekomst, het zuinig omgaan met onze energie, het ontwikkelen van nieuwe ideeën die mbv minimale middelen hetzelfde resultaat geven.